En dan: de schrijfsters

31 oktober 2013 De vrouwen in de hedendaagse Kroatische literatuur zijn niet ondervertegenwoordigd, wat men misschien zou concluderen uit de onlangs uitgegeven bloemlezing Voetbal, engelen, oorlog. Dat deze acht schrijvers telt en slechts twee schrijfsters, knaagt en het klopt niet. Vrouwen zijn al de hele tweede helft van de twintigste eeuw gelijkwaardig aanwezig in het openbaar leven in Kroatië. Het maakt niet uit of het gaat over toppen van kunst, wetenschap, openbaar bestuur of politiek, het glazen plafond is daar een vrijwel onbekend verschijnsel. Je moet als vrouw dubbele taken zonder veel gemopper op je willen nemen, dat wel, maar dan heb je het ook wel gehad met obstakels, sekse-discriminatie en het in Nederland veel aangehaalde tekort van vrouwen aan de top. Dat even terzijde. Vrouwelijke schrijvers zijn er dus wel degelijk, sommige ook bekend in het buitenland. En als men over de nieuwe garde spreekt, is er alle reden tot optimisme. Lees meer...

Met Kafka op de Frankfurter Buchmesse

9-12 oktober 2013 De net uitgegeven roman Kafka’s vriend van Miro Gavran was, samen met de Kroatische, Engelse en Tsjechische uitgave, te zien op de Frankfurter Buchmesse Met dank aan André Verkaik voor zijn inzet!

Een zeer ijverige Raaf

Miro Gavran, Kroatisch meest vertaalde schrijver van vandaag is een aanstekelijk enthousiaste, energieke man. Hij schrijft graag over historische figuren. Zijn roman 'Kafka's vriend' is in Nederland aan zijn tweede uitgave toe. Lees meer...

Tribuson gaat met pensioen. En Banić?

18 september 2013 Alweer was het warm en zonnig in Zagreb en ik rende van de ene afspraak naar de andere. Om 11 uur met Tribuson op onze gebruikelijke plek. Hij ijsbeerde al bij het terras van het café in het centrum van Zagreb met een plastic tasje in zijn hand. Hij bleek zich vergaloppeerd te hebben toen hij deze afspraak maakte. Straks komen zijn kinderen bij hem eten, zijn vrouw is op reis, hij moet nog boodschappen doen en van alles voorbereiden. Iets makkelijks wordt het, barbecue of zo. Tja, denk ik bij mijzelf zonder teveel medelijden, dat is al decennialang alledaagse kost voor elke werkende moeder. Bovendien weet ik dat hij nieuwsgierig is naar twee nieuwe boeken die ik hem ga geven. Zijn volwassen kinderen kunnen best even wachten. Wij vinden een tafel in de schaduw en gaan zitten. Gretig ‘Hoe gaat het? KLIN begint al een mooie reeks te worden,’ zegt hij beleefd en dan meteen ook, terwijl hij naar voren leunt ‘heeft u ze bij u?’ Lees meer...