Dan weet je wel hoe het zit

15 september 2020

Stel, je bent een hoogopgeleide vrouw van begin dertig, gescheiden, zelfstandig, vastberaden. Je hebt ontslag genomen bij je vorige werkgever omdat er verder geen groei meer voor je in zat en je hebt zin in een baan waar je eindelijk in je vak aan de slag kunt.

Van je familie moet je het hebben

Maar je familie bemoeit zich overal tegenaan en regelt een plek voor je, via een neef, bij een grote verzekeringsmaatschappij. Je bent er alles behalve enthousiast over, maar je wilt op voorhand geen nee zeggen en je gaat erheen voor een oriënterend gesprek. Voor je het weet, ben je omgepraat door diezelfde neef en je stapt in de verzekeringswereld. Zo is de hoofdpersoon Veronica Babić terechtgekomen bij De Onderneming.

Zoals verwacht, heeft ze zich de nieuwe materie snel eigen gemaakt en een paar carrièrestappen gezet. Het gaat goed met Veronica totdat haar neef en beschermer een onvergeeflijke uitglijder maakt. Geheel buiten haar schuld, behalve de familiebanden, wordt ze van de ene op de andere dag het mikpunt van pesten door haar manager. Het is niet persoonlijk, het gaat niet eens om haar, maar om de afrekening aan de top. Toch is de opdracht duidelijk: ze moet vertrekken. Uiteraard laat Veronica zich niet zomaar wegsturen, maar ze betaalt een hoge prijs voor haar koppigheid.

Tenenkrommend

Pesten op het werk of mobbing is op zich geen frisse zaak en het is ongelooflijk wat er allemaal in stelling wordt gebracht om iemand, die niet ontslagen kan worden, uit een bedrijf weg te krijgen. Maar in een vroegkapitalistisch systeem, waar de middelen nog volop verdeeld worden en arbeidsrechten van individuele werknemers nog beschermd moeten worden, is het zo mogelijk nog erger. Schending van privacy, seksisme of machtsmisbruik lijken de normaalste zaken van de wereld.

Dat deze roman zich afspeelt in het Kroatië van de jaren tien van dit millennium, betekent voor de meeste Nederlandse lezers een terugreis in de tijd. Althans, dat mogen wij hopen. Een fragment:

Elk vertrek werd overbrugd door de komst van een neef, een vriendje of een kennis – het kon een bouwvakker zijn of een verpleegster, de oppas, een middelbare scholier, een ober, een letterkundige, een historicus of leraar aardrijkskunde… Misschien waren dit niet de vakmensen die voor het werk nodig waren, maar ze waren ju

ist door het ontbreken van specifieke kennis, ervaring of capaciteit onschadelijk voor de lopende routine waar iedereen zo dik tevreden mee was. Het waren immers zware tijden en mensen hunkerden naar een vaste baan en een salaris, sommigen zonder ambitie of werkervaring. Stuk voor stuk waren ze vertrouwelingen die de aangeboden zekerheid en het kantoorcomfort naar waarde zouden weten te schatten en geen overbodige vragen zouden stellen.

Over de schrijfster

Tajana Obradović (op de foto met het origineel van dit boek) is een Kroatische schrijfster, journaliste en uitgeefster. Meer over haar huidige werk en wat er aan voorafging lees je hier.

Tajana Obradović: Dan weet je wel hoe het zit (Harakiri op zijn Balkans)
Vertaling: Sanja Kregar
Redactie: Alexander Ziegler
Omslagontwerp en illustraties: Alira Hrabar Oremović
Softcover, geïllustreerd, 218 bladzijden
ISBN 978-94-92160-18-8
Prijs: € 22,50
Eind september in de winkels. Je kunt het boek nu