Tribuson gaat met pensioen. En Banić?

18 september 2013

Alweer was het warm en zonnig in Zagreb en ik rende van de ene afspraak naar de andere. Om 11 uur met Tribuson op onze gebruikelijke plek. Tribuson2Hij ijsbeerde al bij het terras van het café in het centrum van Zagreb met een plastic tasje in zijn hand. Hij bleek zich vergaloppeerd te hebben toen hij deze afspraak maakte.
Straks komen zijn kinderen bij hem eten, zijn vrouw is op reis, hij moet nog boodschappen doen en van alles voorbereiden. Iets makkelijks wordt het, barbecue of zo. Tja, denk ik bij mijzelf zonder teveel medelijden, dat is al decennialang alledaagse kost voor elke werkende moeder. Bovendien weet ik dat hij nieuwsgierig is naar twee nieuwe boeken die ik hem ga geven. Zijn volwassen kinderen kunnen best even wachten. Wij vinden een tafel in de schaduw en gaan zitten.

Gretig

‘Hoe gaat het? KLIN begint al een mooie reeks te worden,’ zegt hij beleefd en dan meteen ook, terwijl hij naar voren leunt ‘heeft u ze bij u?’Gretig pakt hij Andermans zaken, zijn allereerste misdaadroman met politie-inspecteur Banić in de hoofdrol. Ontroerd bekijkt hij de kaft, knikt erbij en fronst tegelijkertijd. ‘Welke scène is dit ook alweer? Oh, ja, hoofdpijnisme, natuurlijk! Ja, ja, de kringen van kunstschilders. Dat is waar ook.’ Hij lacht weer en herinnert zich mijn blog over het kunstwerk op de achtergrond.cover_andermans_zaken def kleiner

‘Al plannen met een volgende vertaling? Ik schrijf nu de laatste, zevende. Banić wordt een dagje ouder en kan het allemaal niet meer zo goed bijbenen. Hierna gaat hij met pensioen.’

Tribuson, hoogleraar Scenarioschrijven aan de Film- en toneelacademie in Zagreb gaat per 1 oktober aanstaande met emeritaat. Blijkbaar moet zijn personage het ook rustiger aan doen.
‘Geen idee wat ik daarvan vind, ik ben er zo tweeslachtig over,’ mijmert hij desgevraagd. ‘Ga ik dan meer schrijven? Soms heb ik de druk van te weinig tijd nodig om iets uit mijn pen te krijgen. Straks heb ik alle tijd.’ Hij zwaait afwijzend met zijn hoofd en staart in de verte.

Beter dan het origineel

‘Kom dan naar Nederland voor de promotie van uw boeken,’ probeer ik weer. Hij staat bekend om zijn gebrek aan reislust.
‘Kunnen wij dat overslaan?’ is alles wat mij ten dele valt. Jammer. Ik schuif een stapeltje boeken naar hem. Of hij ze wil signeren, voor een paar gelukkige lezers. Dat doet hij graag. Hij bladert in zijn boeken, staat nogmaals stil bij de titel die hij bijzonder goed gekozen vindt. ‘Beter dan het origineel.’ stelt hij. ‘Andermans zaken. Mooi. Had ik dat idee maar toen het boek uit moest komen! Zavirivanje (letterlijk: Het gluren) is vaak zo ongelukkig vertaald. Als Peepshow, wat ze in het Sloveens hadden voorgesteld, of als La vita delli altri in het Italiaans. Ongelooflijk! En dat in hetzelfde jaar dat de film Das Leben der Anderen uitkwam, enkele maanden later. Zo jammer. Dit is heel treffend.’ Hij knikt tevreden.

6779921

image

‘Mooi, maar wat doen wij hierna? De diepere kant van de baai, de derde uit de reeks?’
‘Of de Bittere chocola, die is van later. Ik denk de beste.’
De enige die ik thuis niet heb, denk ik hardop, mijzelf ondertussen afvragend of ik ze toch niet liever op volgorde wil uitgeven.
‘Geen probleem! Ze zijn verkrijgbaar bij de boekhandel daar op de hoek. Zullen wij er heengaan?’
Aansluitend heb ik nog een afspraak en ik kan helemaal niet weg nu. Bovendien heb ik voor de kerst toch geen tijd voor een nieuwe Banić. Alsof de post niet bestaat, deel ik mijn tijd in stukken tussen twee bezoeken aan Zagreb. Ik hecht nu eenmaal aan ontmoetingen met mijn schrijvers, hoe kort ze ook mogen zijn.

‘O.K., met de kerst dan, als het niet eerder kan. Maar geen dag later beginnen met vertalen!’ voegt hij toe met een knipoog en staat op om boodschappen te gaan doen. De kinderen kunnen namelijk elk moment komen.